kisa siirler(2)

[Mustafa38]

Ben bu garip yeryüzünde

Garibansam suç benim mi

Gece gündüz dertli dertli

Geziyorsam suç benim mi

Bir dostum yok sorulayım

Sevdiğim yok sarılayım

Kime kızıp darılayım

Kimsesizsem suç benim mi







Her gün yeni bir yangında hayatım

Acılardan acılara sürgünüm

Sende başlar sende biter isyanım

Yalnızlıktan yalnızlığa sürgünüm







Ateş olsan duman olsan kar etmez

Giden gider yollar geri getirmez

Bu talih de seni bana yar etmez

Ayrılıktan ayrılığa sürgünüm

Işık seçtim gözlerini gönlüme

Yorgan gibi çekip gittim üstüme

Kimliğimden adresimden kime ne

Sokaklardan sokaklara sürgünüm







Değişen ben miyim öyle

Ben miyim eski sevdalara mendil sallayan

Şu eller

Şu gözler

Şu kalp benim mi yoksa

Ya şu gülen adam ben miyim? ..

Demek ki unutmuşum







Ağaç ağaca benziyor artık

Deniz denize

Çiçek çiçeğe

Şiirler yazmıyorum artık bak

Gözlerinin güzelliğine...

İyi seni unutmuşum !







O senli yıllara bir çizgi çekip

Gönül defterini kapattım işte

Hasretle yanmaya değmezsin deyip

Gözümde yaşları kuruttum işte







Şimdi bu pişmanlık bimem ki niçin

Kaybeden sen oldun yan için için

Unutmaz demişsin sen benim için

Aldandın sevgilim unuttum işte

Sevgisiz yanar mı sevda ocağı

Belliydi bu aşkın yok olacağı

Söndürdüm içimde o yanardağı

Yaralı gönlümü avuttum işte..







Saatler sabahı çalıyor yine

Bir gece lambası bir ben uykusuz

Kulağım hep senin ayak sesinde

Bir şu kaldırımlar bir ben uykusuz







Yaralı yüreğim her an pusuda

Şafakla dönersin hani olur ya

Şimdi bütün şehir derin uykuda

Bir şu yaralı gözler bir ben uykusuz







Bir tek o şahitti son akşamında

Yeniden yanarım her yanışında

Ben gibi kimsesiz köşe başında

Bir sokak lambası bir ben uykusuz

Nöbetteyim sokaklarda

Gözlerim hep şafaklarda

Sense benden uzaklarda

Bir gece bekçisi bir ben uykusuz.            



Ne olur bu gece uykumu bölme

Var git düşlerimden, var git bu akşam

Tam unuttum derken aklıma düşme

Var git hayalimden, var git bu akşam







Yağmur istiyorsan gözyaşıma bak

Yangın istiyorsan yüreğime bak

Ne olursun beni benimle bırak

Var git gözlerimden, var git bu akşam







Nasıl unutulur böyle sevgiler

Neler yaşamıştık bir düşün neler

Her köşede durur senden gölgeler

Var git gözlerimden, var git bu akşam

Aldığım her nefes seni fısıldar

Gelir ta kalbimden vurur şarkılar

Sana mı sözlenmiş bütün akşamlar

Var git anılardan, var git bu akşam







Gözlerin bir kilit vurdu gönlüme

Senden başkasını hiç sevemem

Ne engeller koydu kader önüme

Yine de ben senden vazgeçemem







Aşkın ateş oldu kahrolmam için

Hasret kurşun oldu vurulmam için

Günler asır oldu yıkılmam için

Yine de ben senden vazgeçemedim







Ne büyük bir aşktın anlatamadım

Kimler gelip geçti unutamadım

Uğrunda mevsimler yıllar harcadım

Yine de ben senden vazgeçemedim.







O seni düşünmek yok mu

Geceler dolusu seni düşünmek

Sarılmak karanlıklara sen diye

Sen diye kucaklamak yorganı okşamak, öpmek

O seni beklemek yok mu

Her gün sabahlara dek uykusuz beklemek

Ahh, ayak sesleri, kapı gıcırtıları bilemezsin

Bir defa yaşamaktır o, bin defa ölmek







O seni özlemek yok mu

Saçlarını, ellerini, dudaklarını özlemek

Uzun uzun gözgöze gelmek seninle

Seninle bir olmak, beraber olmak, sevişmek

O seni gizlemek yok mu

Kuşlardan, çiçeklerden bile kıskanıp gizlemek

Seni saklamak içimde delice, divanece

Öylece yaşamak seni, öylece sevmek







Ve seni kaybetmek yok mu

Bulduktan sonra seni kaybetmek

İşte o beni yakan, yıkan, solduran

Ses versem de duyamazsın artık

Yüreğimde kan, gözlerimde kan, dudaklarımda kan







Ellerim titredi veda ederken

Yalvarıp "dur gitme" diyesim geldi

Sen gittin karardı gözümde dünya

O anda orada ölesim geldi!            





Bana aşktan hiç söz etme

Sen sevmeyi ne bilirsin

Bir aşk için ölesiye

Beklemeyi ne bilirsin

Düşündükçe içim yanar

Ders vermemiş sana yıllar

Taştan farksız kalbin mi var

Özlemeyi ne bilirsin







Ne gezer ki sende vefa

Aşk nerede sen nerede

Merhametsiz gecelerde

Yalnızlığı ne bilirsin







Sana kandım bunca zaman

Senden eyvah senden aman

Alev alev duman duman

Tutuşmayı ne bilirsin







Aldanmaktan yoruldun mu

Acılarla yoğruldun mu

Hiç sırtından vuruldun mu

Ne bilirsin yağmur olup

Çağlamayı ne bilirsin

Kahkahalar savururken

Ağlamayı bilir misin?







Giderken ne büyük sözler etmiştin

Ben hiç unutmadım senden ne haber?

Ölsem de bu sevda bitmez demiştin

Ben aynı aşığım senden ne haber?







Dönüşü olmayan yolda mı kaldın?

Dağların ardında çölde mi kaldın?

Yoksa yabancı bir kolda mı kaldın?

Ben aynı yerdeyim senden ne haber?

Ağladığın günde mendilin oldum

Karanlık gecende kandilin oldum

Aşığın esirin, sevgilin oldum

Ben aynı sevdalı senden ne haber?







Ne zaman baksam gazetelere

Aşk dolu bir şiir okumak isterim

Varsın Ümit'ten olsun

Varsın Nazım'dan

Fark etmez

Okurum okurum

Ellerimdesin! ...



   



Ne zaman baksam resimlere

Bir genç kız, bir delikanlı görmek isterim

Varsın bir sahilde

Varsın bir ormanda

varsın bir odada çekilmiş olsun

Fark etmez

Bakarım bakarım

Dudaklarımdasın!







Kaç kere yaşadım ben bu romanı

Ne zaman sevdimse ayrılık vardı

Hep kendim kuruttum gözyaşlarımı

Ne zaman sevdimse yalnızlık vardı







Sen de git bırak git beni düşünme

Kader de, hayat de boşver üzülme

Alıştım hasretin her türlüsüne

Ne zaman sevdimse ayrılık vardı

Alıştım kaderin her cilvesine

Ne zaman sevdimse yalnızlık vardı





Hasretin bir yangın avuçlarımda

Ayrılıp gittiğin o günden beri

Ararım gölgeni boş duvarlarda

Ayrılıp gittiğin o günden beri







Sensiz diken oldu başımda yastık

Mutluluğu hangi dolaba astık

Odamda ne varsa yüzleri asık

Bu nasıl bir duygu bilemiyorum

Kimseye ayrıldık diyemiyorum

Adını kim sorsa eziliyorum

Ayrılıp gittiğin o günden beri







Ecelim zamansız gelirse bir gün

Ona bu şarkımı dinletiverin

Bu en son dileğim, en son sözümdür

Benden başkasına gitmiş olsa da

O güzel aşkımız bitmiş olsa da

Üstünden mevsimler geçmiş olsa da

Ona sevdiğimi söyleyiverin







Bu şehirde son gecem

Beni son kez sarsaydın

Gitmezdim bir meçhule

Yanımda sen olsaydın!







Gözümde duman duman

Hayalindir son kalan

Yenmezdi beni zaman

Akmazdı gözyaşlarım

Çatılmazdı kaşlarım

Olmazdı yanlışlarım

Yanımda sne olsaydın!







Ey benim doğmayan sabah yıldızım

Geceler mi uzak sen mi uzaksın?

Ne zaman bitecek bu yalnızlığım

Umutlar mı uzak sen mi uzaksın?







Sen misin 'ben miyim' kimmiş yalancı

Nasıl yaşarız biz bize yabancı

Böyle bir ayrılık ne kadar acı

Yolların mı uzak sen mi uzaksın?







Terkeden sen oldun niye yanayım

Kanayan kalbini niye sarayım

Sevgilim deyipte nasıl anayım

Sen bana dost bile olamadın ki







İçimde alevdin, rüzgarsız söndün

Bir yangın olupta yakamadın ki

Gözümde yaştın sen, düştün döküldün

Kalbime yol bulup akamadın ki..







Tanrıdır can veren kul ona borçlu

Ben de bu sevdayı sana borçluyum

Bu boynumun borcu bu gönül borcu

Ben bu mutluluğu sana borçluyum  





Dağlarda yol olsam seni beklerim

Ömrümü verseler sana eklerim

Seninle gül açtı tüm dileklerim

Ne böyle sevildim ne böyle sevdim

Aşkın böylesini senden öğrendim

Adına yazılı gönül senedim

Çünkü ben bu aşkı sana borçluyum







Hasret dağları sardı

Sen farkında değilsin

Son umut sende kalsın

Sen farkında değilsin







Bilmiyorsun tutkumu

O kaybetmek korkumu

Bölüyorsun uykumu

Gözlerim ufka dalar

İçimde volkan yanar

Senin için ölen var

Sen farkında değilsin







Bırak ellerimi

Üç satır yazacağım

Üç satırda sen! ...

Bırak gözlerimi

Dört yana bakacağım

Dört yanda sen! ...

Bırak yüreğimi

Bin kere seveceğim

Bin kerede sen!







Sendin son durağı umutlarımın

Seninle güzeldi bu yer bu dünya

Gönüllü mahkumdum kirpiklerine

Paslanmaz kilitler vurdun gönlüme

Bitti o heyecan, bitti o rüya

Yine başbaşayım kendi gölgemle

Ne desem boş artık-SENDE GİTTİN YA!







Bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş yalnızlığım

Sensizliğin köşe başındayım

Avuçlarımda kırık dökük pişmanlıklar

Avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum

Bütün umutsuzluğuma inat

Yine seni arıyorum...







Anlatacak nelerim var bir bilsen

İçimde ihtilaller kopmuş

Kendimi sürgüne verdim

Mutluluğum çoktan iflas etmiş

İtiraza hakkım yok biliyorum

Seni seviyorum..







Yarım kalmış şiirlerim gibisin

Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda

Öylesine eksiğim sensiz

Öylesine sahipsiz

İşte bütün umutlara havlu attım gidiyorum

İçinde geç kalmışlığın çaresizliği

Çocuklar gibi ağlıyorum

Ve gel gör ki her damla gözyaşımda

Sen..







İçimde bir ümit var onun için burdayım,

Belki gelirsin diye senin için burdayım

Vakit çok geç olsa da gönlüm mahzun kalsa da,

Yine aynı masada senin için burdayım







İnan ki sensiz canım mutluluğa düşmanım,

Söyleyemedim sana

Affet beni pişmanım

Elini elime alıp öylece bir an kalıp,

Sana son kez sarılıp

Ölmeye hazırlandım.            





Yaşamak bir başka güzel oluyor

Senin kollarında, senin yanında

Gönlüme sımsıcak huzur doluyor

Senin kollarında, senin yanında







Sen yokken pişmandım yaşadığıma

Sevgi dolu bir kalp taşıdığıma

Sonunda kavuştum aradığıma

İçimde aşkını yaşatıyorum

Yepyeni umutlar yaratıyorum

Dünyanın derdini unutuyorum

Senin kollarında senin yanında







Bir sevda uğrunda bir ömür yandı

Bilmedin sevdalım bilmedin gitti

Senden son hatıra gözyaşı kaldı

Silmedin sevdalım silmedin gitti







Her köşe başında seni gözledim

Geceler koynunda umut gizledim

Hep seni bekledim seni özledim

Senden uzaklarda ah neler çektim

Sensizken seninle bir de söz kestim

Bilmedin sevdalım bilmedin gitti







Böyle sürüp gitmemeli bu sevda

Seni sensiz yaşamamalıyım günler boyu

Avunmamalıyım hayalinle saatlerce

Sana böyle yakınken!







Her gece ıslanmamalı yanaklarım

Şarkılarda bulmamalıyım kaderimi

Göz göz olmamalı yüreğim

Seni beklerken!







Gel! En tenha saatlerde çık sokaklara

Yalnız ol! Beni bekle! Dertleşelim seninle

Bitmeli bu hüzün, bitmeli bu keder

Mutluluk varken! ...

Bak! Gökyüzü mavi, yapraklar yeşil

Bu mevsim bir daha gelecek değil

Ayrılık mı?

Yakışmaz bize..







Eski bir gemiye yükler gibi ayrıldım duygularımdan

Vedalaşmak çok zor inan ümit vaad eden yarınlarımdan

Herşeye sünger çektim bir seni çıkartamadım aklımdan

Bir kere daha bak gözlerime son bir kere daha.







Ekmeğin tadı yok mavi gökyüzü kayıp

Belki hiç umursamadın beni yanlış tanıyıp

Mesafeleri çiğneyip de gururunu arkana alıp

Bir kere daha konuş benimle







Hayallerim pusu kurup aklımı tuzağa düşürse de

Bu hatıra seni yaşatıp beni hergün bitirse de

Çok sıkılabilirsin canın gitmek istese de

Bir kere daha kal yanımda son bir kere daha.            

   



Yalan yanlış

Kırık dökük yaşadık biz bu aşkı

Erken emekli olduk biz bu sevdadan

Biliyorsun

Hep direkten döndü umutlarımız

Hep kendi kalemize attık gollerimizi

Ne acemi bahçıvanmışız meğer ikimiz

Açmadan soldurduk güllerimizi







Bir değirmen taşı gibi ezip gittin umutlarımı

Şimdi yüreğim mutsuzluğun hedef tahtası

Sokaklara sığmıyor bu dev yalnızlığım

Bu cumartesiler;

Çığlık çığlığa şiirlerim seni istiyor bana inat

Gel gör ki;

Son kurşunu yemiş bu sevdaya

Yetmiyor son pişmanlıklar







Bir isyan faslıdır şimdi bu suskunluğum

Hovardaca harcanan mevsimlere

Bu kaçışlara - bu gelgitlere

Ömrümüze kesilmiş biletlere

İsyanımdır bu gülüşüm







Kendime bile geçmiyor artık sözüm

işte bir kürek mahkumu

İşte bir yürek mahkumu

Kapında yine

Bitmedi bu kara sevda

Bitmiyor be kahve gözlüm!..







Yıllardır içimde bir çocuk ağlar

İşte hep bu yüzden ıslak gözlerim

Sen de çekip gitme dayanamam yar

Öyle taş değilim sandığın kadar

Benim de içimde yıkılır dağlar







Mazimde yılların cam kırıkları

İçimde hasretin hıçkırıkları

Sevmedim sevmedim ayrılıkları







Dünyada benzersiz bir keder gibi

Alnıma yazılmış bir kader gibi

Dağlarda uykusuz bir asker gibi

Gittiğin yollarda başlar nöbetim







Kül de uçar gider ateş sönünce

Senden ne kalır ki bu aşk bitince

sen de vur sen de yak gitmeden önce

Ah benim yangınım, kurşun buketim...







seninle kopardık bütün bağları..

her şey bitti artık bil bundan sonra...

kırıldı gönlümün umut dalları....

kendine birini bul bundan sonra..



.  

geçmişi bir düşün yalnız kalırsan

maziyi hatırla zaman bulursan

neyleyim sevgilim pişman olursan

yeniden başlamak zor bundan sonra







bitmesin isterdim umutlarımız

bitmesin isterdim duygularımız...

ne çıkar sel olsa umutlarımız

yeniden başlamak zor bundan sonra...







Aldana aldana geçti bir ömür

Dünlere küskünüm yarına küskün

Nerede mutluluk nerede huzur

Hayata küskünüm devrana küskün







Yıllar var bitmedi kadere borcum

Delice sevmekmiş en büyük suçum

Sayende tükendi kalmadı gücüm







Bir mavi gecede başlamıştı sevdamız

Ve maviye çalmıştı bütün umutlarım o gece

Unutturmuştun bana karanlığın siyah olduğunu

Ve gözlerinde farkettim ilk kez

Bütün gecelerin mavi olduğunu







Bir mavi geceydi o

Bütün gecelerden güzel

Bir mavi geceydi o

Benim için ömre bedel

Ve sonra...

Bir gidişin vardı ki

Mutluluğuma inat

Bir gidişin vardı ki

Kırıldı içimde kol kanat







Umutlarımın mavisini alıp gittin

Denizlerimin mavisini çalıp gittin

Masmavi dünyama

Simsiyah bir çivi çakıp gittin...

Gittin

Ve sen de her yalan gibi

Bittin..







Bir haber alamadım gittin gideli

Mutlu mu, mutsuz mu, nasılsın bugün?

Hayli zaman oldu görüşmeyeli

Nasılsın birtanem, nasılsın bugün?







Gönül defterini karıştırdın mı?

Kalbini hasrete alıştırdın mı?

Ayrılığı bize yakıştırdın mı?

Nasılsın sevgilim, nasılsın bugün?







Bilmem ki beni hiç anar mısın?

Unuttun mu yoksa, hatırlar mısın?

Söyle; eskisinden bahtiyar mısın?

Seninle doluyken aldığım nefes

Bitirdi bu aşkı sendeki heves

'Çekinme, sor' diyor içimden bir ses

Nasılsın sevgilim, nasılsın bugün?            

   

Yolumuz bu kadarmış be kahve gözlüm

Artık

Tersine akan bir nehir gibi

Yıkılmış bir şehir gibi

Suya yazılmış bir şiir gibi

Adımı unut

Yalnızlığın boşluğunda

Sensizliğin sonrasında

Bil ki

Beş para etmiyor umut