Forum İçeriğimiz Ziyaretçilere Kapalıdır Lütfen Üye Olun
Hayat akıyor, biteviye, hiç durmadan, hızla akıyor.
Bu akışın hızına kendilerini kaptırmış olan bizler de
hayatla birlikte hiç durmadan akıp gidiyoruz;
bir türlü duramıyoruz, durmayı beceremiyoruz,
üstelik durmamız gerektiğini,
durmaya ihtiyaç duyduğumuzu hem de hiç fark etmeden.
Durmamız ve başımızı ellerimizin arasına alıp düşünmemiz gerekmiyor mu?
Durmalı ve düşünmeli, durup düşünmeli, durup durup düşünmeli değil miyiz?
Dücane Cündioğlu/ Hz. İnsan
